கும்பாபிஷேகம்
மு. சு. முத்துக்கமலம்
கோயில்களின் ராஜகோபுரங்கள், விமானங்கள், மண்டபங்கள், கர்ப்பக்கிருகங்கள், பிராகாரங்கள் போன்றவை அவ்வப்போது பழுது பார்த்துத் திருப்பணிகள் செய்யப்பட்டுக் கும்பாபிஷேகங்கள் நடைபெறுகின்றன. இதன் மூலம் ஆலயங்களில் மேலும் மேலும் தெய்விக ஆற்றல் அதிகரித்து அவை அருள் வழங்கும் கேந்திரங்களாகத் திகழ்ந்து வருகின்றன.
பொதுவாகப் பன்னிரண்டு ஆண்டுகளுக்கு ஒரு முறை கும்பாபிஷேகம் நடைபெற வேண்டும் என்று ஆகமங்கள் கூறுகின்றன. கும்பாபிஷேகம் சில காரணங்களின் அடிப்படையில், ஆவர்த்தம், அனாவர்த்தம், புனராவர்த்தம், அந்தரிதம் எனும் நான்கு விதமாகப் பிரிக்கப்பட்டுள்ளது.
ஓர் இடத்தில் புதிதாக ஆலயம் அமைத்துச் சிவலிங்கத்தையும், பரிவார தெய்வங்களையும் பிரதிஷ்டை செய்து மகா கும்பாபிஷேகம் செய்யப்படுவதை ‘ஆவர்த்தம்’ என்று கூறுவர்.
நீண்ட காலமாகப் பூஜை சரிவரச் செய்யப்படாததனாலும், மந்திரக்குறைவு சிரத்தைக் குறைவு போன்றவற்றினாலும் சாந்நித்யம் குறைந்துள்ள கோயில்களையும், காடு படர்ந்தும் சிதைந்தும் மண் மூடியும் தீயினால் சேதமாகியும், பெருமழை புயல் பூகம்பம் இவற்றினால் இடிபாடுகள் ஏற்பட்டும் உள்ள பழைய கோயில்களையும் புதிதாக நிர்மாணம் செய்து அதே மூர்த்திகளுக்குக் கும்பாபிஷேகம் செய்வதை ‘அனாவர்த்தம்’ என்பர்.
நடைமுறையிலுள்ள ஆலயங்களில் காலப்போக்கில் ராஜகோபுரங்கள் முதலியவை பழுதுபட்டிருந்தால் அவற்றைப் புதுப்பித்து, அஷ்டபந்தனம் இல்லாமல் இருந்தால் அவற்றை மீண்டும் சாத்தி அந்த அந்த மூர்த்தியை அந்த அந்த மூலத்தில் பிரதிஷ்டை செய்து கும்பாபிஷேகம் செய்வது ‘புனராவர்த்தம்’ என்று கூறப்படுகிறது.
கோயிலுக்குள் யாராவது இறந்து போனாலும், கோயில் உட்புறத்தில் விலங்குகள், தூய்மை இல்லாதவர்கள், சமய உண்மை அறியாத புறச் சமயத்தவர் உள்ளே நுழைய நேர்ந்தாலும் செய்யப்படும் பிராயச்சித்தத்தை, சம்ப்ரோக்ஷணம் அல்லது ‘அந்தரிதம்’ என்பர்.
மூல மூர்த்தியிடமிருந்து இறைவனது ஆற்றலைக் கும்பங்களில் ஆவாகனம் செய்து, யாகசாலையில் பூஜை ஹோமங்களின் மூலம் கும்பத்தில் ஆற்றலைச் சேமித்து, இறுதியில் கும்பாபிஷேகத்தால் மீண்டும் மூல மூர்த்தியினிடம் இறைவனது ஆற்றலைச் சேர்ப்பது மகா கும்பாபிஷேகம் எனப்படும்.
கும்பாபிஷேகக் கிரியைகள் அறுபத்து நான்கு அல்லது ஐம்பத்தாறு என்று சிவாகமங்கள் குறிப்பிடுகின்றன. இவற்றில் பூர்வாங்கக் கிரியையாக முதலில் செய்யப்படும் அனுக்ஞை முதல் கலாகர்ஷணம் வரையில் பன்னிரண்டு கிரியைகள் சிறந்தவையாகக் கருதப்படுகின்றன.
இந்தச் சடங்குகள் யாவும் மந்திரம், கிரியை, பாவனை என்பவற்றில் அடங்கும். ஒவ்வொரு கிரியையையும் தத்துவக்கண் கொண்டு காண வேண்டும்.
விக்னேச்வரர் பூஜை
கும்பாபிஷேகக் கிரியைகள் தடையின்றி நடைபெறுவதற்கு விநாயகர் வழிபாடு செய்யப்படுகிறது. இதற்கு விக்னேச்வர பூஜை என்று பெயர்.
அனுக்ஞை
கும்பாபிஷேகத்தை நடத்தும் தகுதி உடையவர் விதிப்படி சிவதீட்சை பெற்ற ஆசாரியராகவே இருக்க வேண்டும். அவரே கும்பாபிஷேகத்தை நடத்தத் தகுதியுள்ளவர் என்று அனைவராலும் அங்கீகரிக்கப் பெற்றது. பின்பு இறைவன் இறைவியிடம் அனுமதி பெற்று அவரை நியமனம் செய்வது அனுக்ஞையாகும்.
வாஸ்துசாந்தி
வாஸ்துபுருஷன் என்ற அசுரன் இறவாவரம் பெற்றவன். எங்கே யாகம் நடந்தாலும் அதைத் தடுப்பதே இவனது வேலை. எனவே யாகசாலையில் இவனது இடையூறு இல்லாமல் இருக்க இந்த அசுரனைக் காவல் காக்கும் ஐம்பத்துமூன்று தேவர்களையும், பிரம்மா முதலிய தேவர்களையும் பூஜை பலி முதலியவற்றால் திருப்தி செய்வது ‘வாஸ்துசாந்தி’ எனப்படும்.
மிருத் ஸங்கிரஹணம் (எண் எடுத்தல்)
அங்குரார்ப்பணம் என்ற கிரியை செய்வதற்காகப் பூமியை வெட்டி மண் எடுப்பார்கள். அப்போது பூமிக்கு அதிபதியான இந்திரனையும் காவல் தெய்வங்களான திக்பாலகர்களையும், பிரம்மாவையும் பிரார்த்தித்துப் பிறகு மண்ணை வெட்டி எடுப்பார்கள். இந்தக் கிரியை மிருத் ஸங்கிரஹணம் எனப்பெறுகிறது. இவ்வாறு மண் வெட்டும்போது ஏற்படும் தோஷம் நீங்க, ஏழு கடல்களை வரவழைத்துப் பூஜை செய்வதாகப் பாவித்து, வெட்டிய பள்ளத்தில் அபிஷேகம் செய்கிறார்கள். அதற்கு அடுத்ததாக அங்குரார்ப்பணம் என்ற கிரியை கும்பாபி ஷேகத்தில் இடம் பெறுகிறது.
காப்புக் கட்டுதல்
கிரியைகள் நடத்தும் ஆசாரியருக்கு எதிர்பாராத வகையில் இடையூறுகள் ஏற்படாமல் காக்கும் பொருட்டு அவரது கையில் மந்திரபூர்வமாகக் கயிறு கட்டுவது காப்புக் கட்டுதல் எனப்படும். இதனால் கிரியைகள் பூர்த்தியாகும் வரையில் ஆசாரியன் தீட்டு முதலிய தோஷங்கள் அணுகாமல் காக்கப்படுகிறான்.
கும்ப ஸ்தாபனம்
கும்பாபிஷேகம் ஆகும் வரையில் இறைவனைக் கும்பத்தில் (குடத்தில்) ஆவாகனம் செய்து அதை வித்யாதேகமாகப் பாவித்து வழிபடுவது கும்ப ஸ்தாபனம். கும்பத்தை எவ்வாறு உடலாகப் பாவிக்க வேண்டும் என்பதை யோகஜம் என்ற சிவாகமம் விளக்கமாகக் கூறுகிறது.
கும்பம் மாமிச சரீரமாகவும், குடத்திலுள்ள தண்ணீர் இரத்தமாகவும், கும்பத்தில் இடப்படும் நவரத்தினங்கள் சுக்லமாகவும் நவசக்திகளாகவும் கருதப்படுகின்றன. கும்பத்திலுள்ள தர்ப்பைக் கட்டு நாடியைக் குறிக்கும். குடத்தின் மேல் சுற்றப்பட்டுள்ள முப்புரி நூல் நரம்புகளாகும். கும்பத்தைச் சுற்றியுள்ள வஸ்திரம் தோலாகவும், உச்சரிக்கப்படும் மந்திரங்கள் பிராணனாகவும் கருத வேண்டும் என்று சைவாகமம் கூறுகிறது.
குடத்தின் மேல் உள்ள தேங்காய் முகம்; தேங்காயின் மேல் விரித்துள்ள லம்ப கூர்ச்சம் சிகை; மாவிலைகள் சிவபெருமானின் ஜடாபாரங்கள் என்று அங்க கற்பனை பற்றிச் சிவாகமம் கூறுகிறது.
கும்பம் என்பது, ஆறு அத்துவாக்களின் வடிவமாகும்.
கும்பத்தின் அடியில் ஆத்ம தத்துவங்களும், நடுவில் வித்யா தத்துவங் களும், முடியில் சிவதத்துவங்களும் உள்ளதாகப் பாவித்துப் பூஜிக்க வேண்டும். கும்பத்தில் காவிரி போன்ற சர்வ தீர்த்தங்களும், பஞ்சாவரண தேவதைகளும் பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்டுப் பூஜை செய்யப்படுகிறது.
கலாகர்ஷணம்
சிவலிங்கத்திலுள்ள பிரசாத கலைகளையும், ஆறு அத்துவாக்களையும் (மந்திரம், பதம், வன்னம், புவனம், தத்துவம், கலை), ஆன்ம தத்துவம், வித்யா தத்துவம், சிவ தத்துவம் ஆகியவற்றையும் நியாசங்கள் மூலமாகவும், மூல மந்திர ஆவாகனங்கள் மூலமாகவும் கும்பத்தில் ஆகர்ஷணம் செய்து, குறிப்பிட்ட காலம் வரையில் கும்பத்திலேயே இருக்கச் செய்வதற்குக் கலாகர்ஷணம் என்று பெயர். அந்த மூர்த்தியை எந்த ரூபத்தில் ஆவாகனம் செய்கிறோமோ அந்த மூர்த்தியை அந்தக் குடத்தில் வழிபடுவதாக ஆகும்.
யாகபூஜை
இறைவனை முறைப்படி ஆவாகனம் செய்து, கும்பத்தை யாகசாலையில் வைத்து, ஒன்பது, ஐந்து, ஒன்று என்ற யாககுண்ட முறைப்படி ஒவ்வொரு காலமும் பூஜை செய்வது யாகபூஜையாகும்.
கும்பாபிஷேகத்திற்கு யாகசாலை மிகவும் முக்கியம். யாகசாலை மந்திரங்களாலும் தேவர்களாலும் புனிதமாக்கப்பட்ட இடமாகும். இங்கே சகள நிஷ்கள மூர்த்திகளாகச் சூரியனும் சிவபெருமானும் விளங்குகின்றனர். துவாரபாலகர்கள், மகாகாளன், நந்தி முதலிய திக் அதிபர்களும், லட்சுமி, விநாயகர், சப்த குரு முதலியவர்களும் நிறைந்துள்ள இடம் யாகசாலை. இத்தகைய யாகசாலையின் நடுவில் வேதிகை குண்டம் அமைக்கப்படுகிறது.
யாகசாலை ஒன்று, மூன்று, ஐந்து, ஒன்பது என்ற எண்ணிக்கையில் யாககுண்ட விதானமாக அமைக்கப்படும். அதைச் சுற்றிப் பதினாறு, இருபத்துநான்கு, முப்பத்திரண்டு பதங்களாகப் பல பதங்களை அமைப்பர். அதில் தீயை வளர்த்து இறைவனுக்குச் செலுத்தப்படும் சிறந்த பூஜைக்கு உரிய பொருள்களைக் தீயில் இடுவார்கள். இதுவே ஹவிஸ் என்று வழங்கப்படுகிறது. பாகனிடம் யானை கட்டுப்படுவது போல இங்கு இறைவன் ஆசாரியரிடத்தில் அன்பால் கட்டுப்படுகிறார்.
யாகசாலையில் அஷ்ட மூர்த்தி வழிபாடு நடைபெறுகிறது. வேதிகையாகிய மேடைகள் பிருத்வியாகிய நிலத் தத்துவத்தைக் குறிக்கும். கும்பங்களிலுள்ள புனித நீர் ஜலத் தத்துவத்தை உணர்த்துகிறது. ஹோம குண்டத்திலுள்ள நெருப்பு அக்கினி தத்துவத்தை விளக்குகிறது. இந்த அக்கினி சிவபெருமானாகவே கருதப்படுகிறது. மந்திர ஒலிகளும் வேத பாராயணங்களும் வாயு தத்துவமாகப் போற்றப் பெறுகின்றன. இடைவெளியான ஆகாயம் பரம ஆகாச வடிவமான ஆகாய தத்துவமாக வணங்கப்படுகிறது.
யாகசாலையில் காலையில் நடைபெறும் சூரிய வழிபாடும், மாலையில் நடைபெறும் சந்திர வழிபாடும் சூரிய சந்திர வழிபாடாகின்றன.
கும்பாபிஷேக சமயத்தில் ஆசாரியர்களையும் அடியார்களையும் சிவமாகக் கண்டு வழிபடுவது ஆன்ம வழிபாடாகும். இவ்விதம் அஷ்ட மூர்த்தி வழிபாடு செய்யப்படுகிறது.
ஸ்பர்சாருதி
யாகசாலையில் செய்யப்பட்ட ஹோமங்களையும், அவற்றில் ஏற்பட்ட ஆற்றலையும் மூல பிம்பங்களிடத்தில் அங்கக் கம்பிகள் மூலமாகவும், தர்ப்பைக் கயிறு, வெள்ளிக் கம்பி முதலியவை மூலமாகவும் சேர்ப்பிப்பது; மின் ஆற்றலைச் செப்புக் கம்பிகள் மூலம் செலுத்துவதைப் போல, இறைவனது ஆற்றலை அந்த அந்த மூல மூர்த்திகளிடத்தில் சேர்ப்பிப்பது ஸ்பர்சாருதி எனப்படும்.
அஷ்டபந்தனம்
மூர்த்தியையும் பீடத்தையும் ஒன்று சேர்ப்பது அஷ்டபந்தனமாகும். இதற்குத் தேவையான மருந்துப் பொருள்கள் சுக்கான் (சுண்ணாம்புக் கல்), கற்பொடி, குங்கிலியம், கொம்பரக்கு, காவிக் கல், செம்பஞ்சு, உலர்ந்த லிங்கம், வெண்மெழுகு, வெண்ணெய் என்ற எட்டுப் பொருளாகும். இவற்றை இடித்துப் பந்திப்பது அஷ்டபந்தனம் எனப்படும்.
குடமுழுக்கு
யாகசாலையில் அந்த மூர்த்திக்கு எந்தக் குடம் வைத்துப் பூஜிக்கப்படுகிறதோ அந்தக் குடத்து நீரை அந்த மூர்த்திக்கு அபிஷேகம் செய்வது குடமுழுக்கு எனப்படும். அப்போது அந்த மூர்த்தி அந்த விக்கிரகத்தில் எழுந்தருளுகிறார். அந்த விக்கிரகத்திலிருந்து பலவிதத் தெய்விக சக்திகள் வெளிப்படுகின்றன. அவை அந்த மூர்த்தியை வழிபடும் மக்களுக்குப் பல வகையில் அருள்புரிகின்றன.
சிவலிங்கப் பிரதிஷ்டை
கும்பாபிஷேகக் கிரியைகளில் சிவலிங்கப் பிரதிஷ்டை மிகவும் முக்கியமானதாகும். இந்தப் பிரதிஷ்டைச் சடங்கில் பிரதிஷ்டை, ஸ்தாபனம், ஸ்திதி ஸ்தாபனம், ஆஸ்தாபனம், உத்தாபனம் என்று ஐந்து வகை உண்டு. இதில் பீட வடிவமாகிய சக்தியையும், லிங்க வடிவமாகிய சிவத்தையும் சிவாகம முறைப்படி சேர்ப்பது பிரதிஷ்டை எனப்படும். இவ்விதம் பீடத்தையும் பிம்பத்தையும் அசையாமல் பல ஆண்டுக்காலம் காப்பதற்கு அஷ்டபந்தன மருந்து சாத்தப்படுகிறது.
‘ஸ்தாபனம்’ என்பது பாண லிங்கம், தாது லிங்கம், உலோக லிங்கம் முதலியவற்றை அதன் அதன் இடத்தில் முன்கூறியபடி ஸ்தாபனம் செய்வதாகும். பீடமும் லிங்கமும் ஸபடிகம் போன்ற ஒரே பொருளால் ஸ்தாபனம் செய்வது ‘ஸ்திதி ஸ்தாபனம்’ எனப்படும். லிங்கத்தின் மூன்று பாகங்களையும் தனித் தனியாகச் செய்து பின்பு மகா லிங்கத்தைப் பிரசாத மத்தியில் மந்திர பூர்வமாக ஸ்தாபனம் செய்வது ‘ஆஸ்தாபனம்’ எனப்படும். ‘உத்தாபனம்’ என்பது, ஏற்கனவே உள்ள சிவலிங்கம் சேதமுடையதாக இருந்தால் அந்த இடத்தில் வேறு லிங்கத்தை முன்கூறிய வகையில் ஸ்தாபிப்பதாகும்.
இவ்வாறு அஷ்ட பந்தனம் இட்டுப் பிரதிஷ்டை செய்யும் போது, பிம்பத்திற்கு அடியில் யந்திரங்கள் பிரதிஷ்டை செய்யப்படுவதுண்டு. அந்தந்தத் தெய்வங்களுக்கு உரிய சக்கரத்தைச் செப்புத் தகட்டிலோ, பொன் தகட்டிலோ வரைந்து, அதை ஒரு மண்டலம் வரை பூஜை செய்து அந்தத் தகட்டிற்கு ஆற்றலை உண்டுபண்ணி, அதைப் பிரதிஷ்டை செய்வது வழக்கம்.
இந்த யந்திரங்களே திருக்கோயில்களுக்கு உயிர்நிலையாக விளங்கு கின்றன. யந்திரம் இறைவனது அருட்கருவியாகத் திகழ்ந்து, திருவருட்சக்தியை இரவும் பகலும் இடைவிடாமல் நாற்புறமும் பரப்பிக் கொண்டிருக்கும். எனவே கும்பாபிஷேகக் கிரியைகளில் யந்திரப் பிரதிஷ்டை மிகவும் சிறப்பான அம்சமாகும்.
யாகசாலையில் பூஜையின்போது ஆசாரியர்கள் தங்களுடைய பிராணாயாமத்தால், நியாசங்களால், முத்திரைகளால், கூர்ச்சம் (தர்ப்பை) மாவிலை அமைத்த கும்பங்கள் மூலம் அவற்றிலுள்ள நீரில் ஆற்றலை அதிகரிக்கச் செய்கின்றனர். யாக முடிவில் அந்தப் புனித நீரைப் பிம்பத்திற்கும் கும்பத்திற்கும் அபிஷேகம் செய்து, மூர்த்திகளும் திருக்கோயில்களும் என்றும் சாந்நித்யம் பெற்று விளங்கும்படி செய்யப்படுகிறது. இதுவே மகா கும்பாபிஷேகம் ஆகும்.
அன்றாடம் கோயில்களிலுள்ள இறைவனிடமிருந்து வெளிப்பட்டுச் செல்லும் திருவருட் சக்திக்கு ஈடுகொடுப்பதற்காகவே தினமும் கோயில்களில் நித்திய நைமித்திக பூஜைகள் நடைபெறுகின்றன. ஆராதனை, பூஜைகள் சரிவர நடைபெறாமல் போனால் நாளடைவில் திருவருட்சக்தி குறைந்துவிடுகிறது. அதனால்தான் பன்னிரண்டு ஆண்டுகளுக்கு ஒரு முறை மகாகும்பாபிஷேகம் செய்து அங்கு ஆற்றலைப் புதுப்பித்து அதிகரிக்கச் செய்கின்றனர்.
இத்தகைய கும்பாபிஷேகங்களைத் தரிசனம் செய்பவர்கள் தீவினைகள் அகன்று எல்லா நலன்களையும் பெறுவார்கள். அன்று வரை செய்த பாவங்கள் தீரும், சிவ அபசாரங்கள் தீரும், கும்பாபிஷேகமே பெரும் சாந்தி என்று திருஞானசம்பந்தர் கூறியுள்ளார்.
மண்டலாபிஷேகம்
மகா கும்பாபிஷேகம் ஆன பின்பு நாற்பத்தெட்டு நாட்கள் அபிஷேகம் செய்வார்கள். அப்போது பிம்பமும் பீடமும் நன்கு அழுந்திப் பலம் பெறும் பொருட்டு எள் எண்ணெயால் தினமும் அபிஷேகம் செய்வார்கள். கும்பாபிஷேகத்தால் ஏற்பட்டுள்ள சக்தியை மக்கள் இடைவிடாது பெற வேண்டும் என்பதற்காகவும், மக்கள் பக்தியும் அருளும் பெற வேண்டும் என்பதற்காகவும் தொடர்ந்து ஒரு மண்டலம் தினமும் அபிஷேகம், சகஸ்ரநாம அர்ச்சனை, ருத்திரம் மகாருத்திரங்கள் நடைபெறும். இறுதி நாள் பதினொரு கலசங்கள் வைத்து மகா அபிஷேகம் செய்து பூர்த்தி செய்வார்கள். அதுவரை கும்பாபிஷேக நிகழ்ச்சிகள் இருப்பதாகவே கருதி வழிபட வேண்டும்.
*****

இது முத்துக்கமலம் இணைய இதழின் படைப்பு.