இராமதாசர் இராமாயணம் எழுதினார். எழுதியதைத் தமது சீடர்களுக்குப் படித்து விளக்கிக் கொண்டிருந்தார்.

அனுமாரும் நாள்தோறும் அதைக் கேட்க யாருக்கும் தெரியாமல் வந்து உட்காருவார்.

இராமதாசர், ``அனுமார் அசோகவனத்தை அடைந்தார். அங்கு வெள்ளை மலர்களைக் கண்டார்’’ என்று எழுதியிருந்தார்.

இதைக் கேட்டதும் அங்கே அனுமார் உடனே தோன்றினார். ``நான் அசோகவனத்தில் வெள்ளை மலர்களைப் பாரக்கவில்லை. நான் பார்த்தவை சிவப்பு‌மலர்கள். நீங்கள் எழுதியிருப்பது பிழை. அதைத் திருத்துங்கள்’’ என்று இராமதாசரிடம் சொன்னார்.

ஆனால் இராமதாசர், ``நான் எழுதியிருப்பது சரியே. நீங்கள் வெள்ளை மலர்களைத்தான் பார்த்தீர்கள்’’ என்றார்.

அனுமார், ``போனவன் நான்! அப்படியிருக்க நான் சொல்லுவது பொய்யா?’’ என்று கேட்டார்.


கடைசியில் இந்த வழக்கு இராமரிடம் போயிற்று. அவர் தீர்ப்புச் சொன்னார் - ``பூக்கள் வெள்ளையே! ஆனால் அனுமானது கண்கள் கோபத்தினால் சிவந்திருந்த காரணத்தால் அவை அவருக்குச் சிவப்பாய்த் தோன்றின’’ என்று விளக்கமும் தந்தார்.

நாம் உலகை எந்த நோக்கத்தில் பார்க்கிறோமோ, அப்படியே அது நமக்குத் தோன்றும் என்பதே இதன் கருத்து.

இது முத்துக்கமலம் இணைய இதழின் படைப்பு.