Welcome to Muthukamalam Tamil Web Magazine...! முத்துக்கமலம் இணைய இதழ் தங்களை அன்புடன் வரவேற்கிறது...!

                1-6-2006 முதல் இணையத்தில் ஒரு இலக்கியப் படைப்பு! இது தமிழ் ஆர்வலர்களின் இலக்கியத் துடிப்பு!!            E - ISSN  2454-1990
muthukamalam muthukamalam

Content
உள்ளடக்கம்

சமையல்

பார்வையாளர்கள்
(04-12-2008 முதல்)


சிறுகதை

அஞ்சு ரூபாய்

மு​னைவர் சி.​சேதுராமன்


மது​ரை ​பெரியார் ​பேருந்து நிலையம். கூட்டம் அ​லை​மோதியது. பகல் ​நேர ​வே​லையாதலால் சூரியன் சுட்​டெரித்தான். ​வெயிலில் ​வெளியூருக்குச் சிவராமனும் அவனது நண்பனும் ​சென்றுவிட்டு அ​லைந்து திரிந்து வந்ததால் அவர்களுக்குத் தாகம் எடுத்தது. ​பேருந்தை விட்டு இறங்கியதும் ஜில்லுன்னு ஏதாவது குடித்தால் இதமாக இருக்கு​மென்று ​தோன்றியது.

அதனால் எதிரில் ​தென்பட்ட மீனாட்சி குளிர்பானகம் க​டைக்குச் ​சென்று அமர்ந்து இரண்டு ​​​லெமன் ஜூஸ் வரவ​ழைத்துக் கு​டித்​தனர். க​டைக்குள் கூட்டம் அதிகமாக இருந்தது. இருவரும் குடித்து முடித்தனர். ​வெயிலுக்கு அது சற்று இதமாக இருந்தது. அவர்களின் தாகவிடாயும் கு​றைந்தது.

வீட்​டிற்குச் ​சென்று உண்பதற்கும் ​அங்​கே​யே கொஞ்சம் சாத்துக்குடியும் வாங்கிக் ​கொண்​டான் சிவராமனின் நண்பன். ​​மொத்தம் எவ்வளவு என்று க​டைக்கா​ரைப் பார்த்து சிவராமனின் நண்பன் ​கேட்ட​போது அவர், “தம்பி அம்பத்தஞ்சு ரூவா ஆச்சு தம்பி” என்றார். அவன் தன்னிடம் இருந்த ஐந்நூறு ரூபா​யை எடுத்துக் கடைக்காரரிடம் ​​​கொடுக்க​வே, அவ​ரோ, “தம்பி ​கோவிச்சுக்காம அம்பத்தஞ்சு ரூபாய் சில்ல​றையா இருந்தாக் ​கொடுங்க… இங்க சில்ல​றைக்குத் தட்டுப்பாடா இருக்கு தம்பி…” என்றார்.

சிவராமனின் நண்பன் தன் சட்​டைப் ​பையிலும் பர்சிலும் ​தேடிப் பார்த்தான்… ஐம்பது ரூபாய் மட்டு​மே இருந்தது.. ஐந்து ரூபாய் கு​றைந்தது…அவனிடம் ஐந்நூ​றைத் தவிர ​வேறு ரூபாயும் இல்​லை… என்ன ​செய்வது என்று ​யோசிக்​கையில் அவனது நண்பன் சிவராமனிடம் ​கேட்டுவிடு​வோம் என்று தனது நண்பன் சிவராமனிடம், ”ஏண்டா சிவா அஞ்சு ரூவா சில்ல​றை வச்சிருக்கியா…?” என்று ​கேட்டதற்கு அவ​னோ, “இல்லடா..” என்று கூற​வே அவ​னை இருக்கச் ​சொல்லிவிட்டு ஒவ்​வொரு க​டையாக ஏறி இறங்கி கால் மணி​நேரம் ​வெயிலில் அ​லைந்து திரிந்து சில்ல​றை வாங்கி வந்து க​டைக்காரரிடம் ​​கொடுத்தான்.

​பின்னர் பைக்​கை எடுப்பதற்காக நகராட்சி வண்டி நிறுத்தும் இடத்திற்கு இருவரும் ​சென்றனர். அங்கு ​சென்று, “​டேய் சிவராமா ரசீதக் ​கொடு என்று ​கேட்க அவ​னோ தனது பர்​சை திறந்து அதில் இருந்த ரசீ​தை எடுத்துக் ​கொடுத்தான். சிவராமனின் நண்பனும் ரசீ​தைக் ​கொடுத்துவிட்டு வண்டி​யை ​எடுத்துக் ​கொண்டு சிவராமா​னையும் ஏற்றிக் ​கொண்டு வீட்டிற்குப் ​பைக்கில் ​​சென்​றான்.



சிறிது நேரத்தில் இருவரும் வீட்டை அடைந்​தனர்.

வீட்டை திறந்து உள்ளே போகும் போதே சிவராமனின் நண்பனுக்குக் ​கோபம் வந்துவிட்டது. “​​டேய் சிவராமா, நீ இப்படி பண்ணுவேன்னு​ கொஞ்சங்ககூட நான் ​நெனச்சுப் பாக்க​லைடா. கடையில சில்ல​றை இல்​லைன்னு அஞ்சு ரூபா கேட்டதற்கு இல்லைன்னு ஒட​னே சொல்லிட்ட. கால்மணி நேரம் வீணாப் போச்சு. அதைவிட ​வெயில்ல ​தே​வையில்லாத அலைச்சல். ​டேய் நீ பர்சு​லேர்ந்து ரசீதை எடுக்கும் போதுதான் உன் பர்சுல கசிங்கின அஞ்சு ரூபாய் இருந்ததை நான் பார்த்தேன்டா. அப்பறம் ஏன்டா நான் அஞ்சுரூபா இருக்காடான்னு கேட்டபோது கொடுக்காமா இல்லன்னு ​பொய்​வேற ​சொல்ற…? ச்​சே….உன்னை எவ்வளவு பெருமையா ​நெனச்சிருந்தேன். ​தெரியுமா.. நீ கிராமத்தில் இருந்து இங்க வந்த​போது, எங்கூடப் படிச்ச நண்பன் கஷ்டப்படக் கூடா​தேன்னு ஒனக்கு எத்த​னை உதவி ​செஞ்சிருப்​பேன்.. இப்ப நீ ஒரு நல்ல ​வே​லையில நல்ல சம்பளத்துல இருக்கி​றே… நல்ல நண்பனாத் தான ஒன்னை நடத்தினேன். அப்புறம் எதுக்குடா இப்படிச் செஞ்ச? ஏன்டா? பதி​லே ​பேசமாட்​டேங்கு​றே? சொல்லுடா? எத​வேணுன்னாலும் ​பொருத்துக்கு​வேன்… இந்த மாதிரி ​பொய்​சொல்றது மட்டும் எனக்குப் பிடிக்காது…? ஆமா… நான் ​தெரியாமாத்தான் ​கேக்கு​றேன் என்னவிட அந்த அஞ்சுரூபா ஒனக்குப் ​பெரிசாப் ​போச்சா…? இல்ல யாராவது ​பொண்ணு கிண்ணு வந்து ஒனக்கிட்ட வச்சிக்கச் ​சொல்லிக் கொடுத்தாளா? ​சொல்லுடா?” என்று கடுங்​​கோபத்துடன் ​கேட்டுவிட்​டேன்.

இவ்வளவு தூரம் அவ​னைப் ​பேசியிருக்க ​வேண்டாம். இருந்தாலும் அவன் ​பொய் ​சொன்னது அவனது மன​தை என்ன​வோ புழுப் ​போன்று கு​டைந்தது. அதனால்தான் அதிகம் பேசிவிட்​டான்.

சிவராமன் எதுவும் கூறாது அமைதியாகத் த​லை​யைக் குனிந்து ​கொண்டு மனமுடைந்த நி​லையில் தன் அறைக்குள் சென்று கத​வைச் சாத்திக் ​கொண்டான். சிவராமனின் நண்பனும் ​கோபம் தீர்ந்த உடன் வந்துவிடுவான் என்று அ​மைதியாக அவனது அ​றையில் இருந்​தான்.

கத​வைச் சாத்திக் ​கொண்ட சிவராமன் கையில் கிடைத்த புத்தகத்தைப் புரட்டினான். அவன் மனம் அதில் ​செல்லவில்லை. அவனது நினைவுகள் ஆறு மாதங்களுக்குப் பின்நோக்கி நகர்ந்தது.

வேலை கிடைத்து முதல் முறையாக வீட்டிற்கு மூன்று மாதம் கழித்து சிவராமன் செல்கிறான். அவனது அப்பா ​பேருந்து நிறுத்தத்தில் காத்திருந்தார்.

”யாருப்பா குமாரப்பட்டி இறங்குப்பா, இறங்கு” என்று கூறியவுடன் பேருந்து நின்றது. அதிலிருந்து இறங்கிய மக​னைப் பார்த்து “சிவராமா ! நல்லா இருக்கியா?” என்று கட்டிப் பிடித்துக் ​கொண்டு பையை வாங்கியபடி ​கேட்டார். குரல் நடுக்கத்திலேயே அப்பாவிற்கு வேகமாக வயோதிகம் வருவதை உணர்ந்தான் சிவா.

தன் அப்பா​வைப் பார்த்து, “நல்லா இருக்கேம்பா. ஆமா வீட்டில எல்லாரும் எப்படி இருக்காங்க? எங்க ​மோகனும் அன்னத்​தையும் காணல? இன்னும் பள்ளிக் கூடத்திலிருந்து வரலையா?” என்று ​கேட்டுக் ​கொண்​டே அப்பாவுடன் ந​டை​யைக் கட்டினான். அவனது ​கேள்விக்குப் பதிலளிக்காது வீட்​டை ​நோக்கி நடந்தார் அவனின் அப்பா.

வீட்டை நோக்கி அப்பாவும் மகனும் நடையைக் கட்டினர். தெருவெங்கும் பல பல விசாரிப்புகள். அதற்கி​​டையில் வீடு வந்துவிட்டது. அம்மா வீட்டுத் திண்ணையில் எங்களுக்காகக் காத்திருந்தாள். கொஞ்சம் இளைத்து தான் போயிருந்தாள். நினைவு தெரிந்த நாள் முதலாய்க் குடும்பத்திற்காக ஓடாய் உழைப்பவள்.

“சிவராமா என்னபா இளைச்சுப் ​போயிட்ட? வேளா வேளாக்கு நீ ஒழுங்கா சாப்பிடுறியா? வா மொதல்ல சாப்பிடு. அப்புறமா மத்த​தைப் பேசிக்குவோம். வேலைல்லாம் எப்படிப்பா இருக்கு? ஒன்னும் கடு​மையானதா இல்லையே? விடாமல் பாச மழை ​பொழிந்தாள். எல்லாவற்றிற்கும் ஒ​ரே பதிலாக புன்னகை மட்டு​மே புரிந்தான் சிவா.

“ஏப்பா ஓம் பிரண்டயும் கூட்டிட்டு வந்திருக்கலாமில்ல… அடுத்த முறை வர்றபோது ஓம் பிரண்டயும் கூட்டிக்கிட்டு வா. ஏப்பா நீ தலைக்கு எண்ணெய் வெக்கிற​தே இல்லையா? இப்படியா வெச்சிருப்ப? நாளைக்கு சீயக்காய் போட்டுத் த​லைக்குத் ​தேச்சுவிட​றேன்” என்றாள்.

இத​னைக் ​கேட்ட அப்பா “ஆமடா…ஒங்க அம்மாவுக்கு நீ வந்த சந்தோஷத்தில தல கால் புரியாது சிவராமா.. நீ ​போயி ​மொதல்ல கை கால் கழுவிட்டு வந்து சாப்பிடு. அப்புறமா நீயும் ஒங்க அம்மாவும் ஒக்காந்து க​தை​​பேசுங்க.” என்று கூறியவுடன் சிவராமன் ​சென்று ​கைகால் கழுவிவிட்டு வந்து சாப்பிட்டான்.

சாப்பிட்டுச் சிறிது நேரம் கண்ணயர்ந்தான் சிவராமன். அவனது வீட்டில் வறுமை கோரத்தாண்டவம் ஆடவில்லை என்றாலும் அவ்வப்​போது நான் இருக்கி​றேன் எனத் த​லைகாட்டிக் ​கொண்​டே இருக்கின்றது.

அவனது அப்பா மளிகைக் கடையில் கணக்கராக ​வே​லை​ செய்கிறார். அவருக்குச் சொல்லும் படியாக ​போதிய வருமானம் இல்லை. சிவராமன் தலை தூக்கினால் அவரின் பாரம் குறையும். சிவாவின் தம்பி ​மோகன் பன்னிரண்டாம் வகுப்பு படிக்கிறான். தங்​கை அன்னம் பத்தாவது படிக்கிறாள்.



இந்தக் காலத்தில் மூன்று பிள்ளைகளைப் படிக்க வைப்பது சுலபமா என்ன? சிவாவின் சம்பளம் அவனின் மாதாந்திரச் செலவிற்கும், படிப்பிற்காக வாங்கிய கடனுக்குமே சரியாக இருக்கிறது. பல்லைக் கடித்துக் ​கொண்டு மாதம் ஆயிரம் ரூபா​யை சிவராமன் வீட்டிற்கு அனுப்புகிறான்.

“அண்ணா ! எப்ப வந்த? நல்லா இருக்கியா?” என்று ​கேட்டுக் ​கொண்​டே வந்தாள் அவனது தங்​கை அன்னம். இந்த ஆறு மாதத்தில் இவள் ​நெடு ​நெடு​வென சற்று வளர்ந்திருந்தாள். தங்​கை​யைப் பார்த்த சிவராமன், “அட​டே அன்னமா வாம்மா. ஏம்மா ..ஒழுங்கா படிக்கிறியாம்மா? ஆமா... மோகன் எங்க?”

“அவன் சைக்கிள் பஞ்சர் ஆயிடுச்சு. அதனால பஞ்சர் ஒட்டக் கடையில இருக்கான். ஏன்ணா எனக்கு என்ன வாங்கிட்டு வந்திருக்க? எனக்கு ஒரு நல்ல சாமன்றிப் பாக்சு வாங்கித் தாண்ணே. இப்ப ஏங்கிட்ட இருக்கற பழசு துருபிடிச்சு போச்சு” என்று கூறி அன்னம் சிவராம​னைக் க​டைக்குக் கூட்டிச் ​சென்றாள். அவன் கடைக்குப் போகும் வழியில் ​அவன் தம்பி மோகன் எதிர்பட்டான்.

அவ​னைப் பார்த்த சிவராமன், “என்னடா வண்டியத் தள்ளிக்கிட்டு வர்ற?” என்றான். அதற்கு ​மோக​னோ, “இல்லண்​ணே…டியூப்புல இனி​மே பஞ்சர் ஒட்ட முடியாதாம். புது டியூப்புத்தான் வாங்கிப் ​போடணுமாம். ​பெறகு போட்டுக்கிறேன். ஆமா… எப்பண்ணே வந்த?” என்ற தம்பியைப் பார்த்து, இந்தாடா ரூபா. போய் முதல்ல ட்யூப்ப மாத்து.” என்று இருநூறு ரூபா​யைக் ​கொடுத்தான். ஏ​னென்றால், சைக்கிள் இல்லாம பள்ளிக்கூடம் போறது எவ்வளவு கஷ்டமென்று சிவாவிற்குத் தெரியும்.

இரவு சாப்பிட்ட பின்னர், சிவராமன் மாடிக்குச் சென்று வானத்​தை​யே வெறித்துப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தான். ​மோகன் தயங்கித் தயங்கி சிவராமனின் அருகே வந்தான். “அண்ணா ! அடுத்த முறை வரும் போது ஒன்​னோட பழைய பேண்ட் இரண்​​டைக் கொண்டுவா. என் பேண்ட் எல்லாம் சின்னமாப் ​போச்சு. டிரவுசர் போட்டா பசங்க கேலி பண்றாங்க. நான் ​கேட்டதா அப்பா அம்மா கிட்ட சொல்லாதண்​ணே. அவங்க மனசு கஷ்டபடுவாங்க. சரியா?” என்று கூறிவிட்டுச் ​சென்றான். தம்பியின் ​கோரிக்​கை​யைக் ​கேட்ட சிவராமனுக்கு அழு​கையாக வந்தது. ​வெளியில் ​சொல்ல முடியாமல் கண்களில் கண்ணீர் வழிய, “ம்ம்” என்றான். தன் குடும்பத்தின் நி​லை​யை உணர்ந்து மனம் ​நொந்தான்.

சிவராமன் ஊருக்கு வந்து இரண்டு நாள் போனதே தெரியவில்லை. அம்மாவின் கையால் சாப்பாடு, அப்பாவின் அறிவுரைகள், அனுபவங்கள், தம்பி தங்கையின் சேட்டைகள், அவர்களின் கோரிக்கைகள், எல்லாம் அவனது மன​தைவிட்டு அகலாம​லே​யே நின்றன. அவன் ஊருக்குக் கிளம்பும் போது மீண்டும் அன்னம் யாருக்கும் தெரியாமல் வந்து அண்ணனிடம் தனக்குத் தாவணி வாங்கி வர வேண்டுமென நினைவு படுத்தினாள்.

அவனது அப்பா தன் மக​னைப் பார்த்து, “பத்திரமா இருடா தம்பி. காலம் கெட்டு கெடக்கு. ​அடுத்த வருஷம் மோகனுக்கு நல்ல காலேஜ் ஏதாச்சும் இருந்தா விசாரிச்சு ​வையிப்பா... பணத்துக்குத் தான் என்ன பண்றதுன்னு தெரியல. ம்ம்…எப்படியாவது பார்ப்​போம்…. சரி சரி சிவா நீ சீக்கிரம் வா, அஞ்ச​ரை மணி பஸ்சை விட்டா ராத்திரிக்குத்தான் பஸ்ஸூ” என்று கூறிவிட்டு மகனின் பைகளைச் சைக்கிளில் வைத்துத் தள்ளிக் கொண்​டே நடந்தார்.

அவ​ரைத் ​தொடர்ந்து வந்த சிவராமன் தனது அம்மா​வைப் பார்த்து, “அம்மா வரேன்மா ! ஒடம்பை பார்த்துக் கொள்” என்றான். அதற்கு அவன் அம்மா, “எனக்கு என்னப்பா இருக்கு, நீ பத்திரமா இரு. ரோட்ல போற​​போது பாத்துப் போ” என்று கூறிக் ​கொண்​டே சிவராமனின் ​சட்​டைப் ​பையில் எ​தை​யோ ​வைத்துக் ​திணித்தாள். அவன் பேருந்தில் போகும் போது தான் ​சட்​டைப் ​பை​யைப் பார்த்தான். அதில் கசங்கிப் ​போயிருந்த ஐந்து ரூபாய் ​நோட்டு இருந்தது.



அந்த அஞ்சுரூபா​யை ஆறு மாதம் ஆன பின்னரும் இன்னும் செல​செலவு ​செய்யாமல் பத்திரமாகத் தனது மணிப்பர்ஸில் ​வைத்திருந்தான். அந்த அஞ்சு ரூபா​யைப் பார்த்தவனுக்கு கண்களில் கண்ணீர் கட்​டிக் ​கொண்டது.

அப்​போது சிவராம​னை​ வெகு ​நேரம் வ​ரைக் காணாததால் அவனது நண்பன் ​வேகமாக வந்து டொக்..டொக்.. என்று கத​வைத் தட்ட​வே சிவராமன் தனது நி​னைவுச் சுழலிருந்து விடுபட்டுக் கண்க​ளைத் ​து​டைத்தவா​றே க​தை​வைத் திறந்தான்.

அவ​னைப் பார்த்த அவனது நண்பன் “ ஏன்டா கண்​ணெல்லாம் கலங்கி இருக்கு..? நான் ஏதாவது தப்பாக் ​கேட்டுட்​டேனா…? ​சொல்றா…? எ​தையா இருந்தாலும் நான் ​நேருக்கு ​நேராக் ​​கேட்டுரு​வேன். எ​தையும் மனசுல வச்சிக்க மாட்​டேன்….? நான் ​கேட்டதுல ஏதும் தப்பா இருந்தா மன்னிச்சுரு…”

இத​னைக் ​கேட்ட சிவராமன், “அ​தெல்லாம் ஒண்ணுமில்​லேடா… அந்த அஞ்சு ரூபாயப் பத்தி ​சொல்லாதது என்​னோட தப்புத்தான்..உயிர் நண்பனான ஒனக்கிட்​டே ​சொல்லாம இருந்துட்​டேன்…” என்று பீடி​கை ​போட்டான்.

சிவராமனின் நண்ப​னோ… இவன் ஏ​தோ காதல் க​தை​யைப் பத்தித்தான் ​சொல்லப் ​போறான் என்று நி​னைத்துக் ​கொண்டு அப்படி​யே தரையில் அமர்ந்து அவ​னையும் அமரச் ​செய்து அஞ்சு ரூபாய் பற்றிய தகவ​லைக் ​கேட்கத் ​தொடங்கினான்.

தனது நண்பனின ஆவ​லைக் கண்ட சிவராமன், “​டேய் நீ ​நெனக்கிற மாதிரி இது யா​ரோ ​ஒரு ​​பொண்ணு ​கொடுத்த ரூபா ​நோட்டு இல்ல…இதுல எந்தக் காதல் விசயமும் இல்ல… இந்த ​நோட்டு எங்க அம்மா ​கொடுத்த ​நோட்டு… மற்றவங்களுக்கு இது ஒரு காகிதம் மாதிரிதான் ​தெரியும்… இந்தக் காகிதத்துக்கு இவ்வளவு மதிப்புத் தர வேண்டிய அவசியம் இல்ல. ஆனா இந்த கசங்கின நோட்டை பார்க்கும் போதெல்லாம் எனக்கு எங்க அம்மா​வோட அன்பான ​மொகந்தான் ​தெரியும். என்னதான் தன் மகன் சொந்தக் கால்ல நின்னாலும் அவ காட்டுற அன்புக்கும் பாசத்திற்கும் எல்லைகள் இல்லைன்னு சொல்லுகிற காகிதம் தான் இந்த அஞ்சு ரூபா. இதைப் பாக்குறபோது அந்த அஞ்சு ரூபாயில என்​னோட குடும்பம், வீடு, தம்பி, தங்கை, அப்பா அம்மா​வோட கஷ்டம் எல்லாம் கண்ணு முன்னாடி வரும். நான் தேவையில்லாமல் செலவு செய்ய நேரும் போது இந்த அஞ்சு ரூபா​யை என்​னோட பர்சில் பார்த்தவுடன் ச்சே… .. நம்மள நம்பி அங்க நாலு ஜீவன்க இருக்குது நமக்கு மட்டும் ஏன் இந்தத் ​தே​வையில்லாத செலவு என்று யோசிக்க வைக்குது. இப்போதைக்கு நான் என்​னோட குடும்பத்தைக் காப்பாத்தணும். அப்புறம் என்னால முடிஞ்ச மட்டும் சுத்தி இருக்கிறவங்களுக்கு ஒதவணும். இதுக்கு எல்லாம் ஊக்கத்​தைத் தர்றது எங்க அம்மா ​கொடுத்த இந்த அஞ்சு ரூபாய் தான்” என்று கண்களில் கண்ணீர் வழியக் கூறினான்.

அவனது ​பேச்​சைக் ​கேட்ட அவனது நண்பனுக்கும் கண்கலங்கி விட்டது. அவ​னை அப்படி​யே கட்டிப் பிடித்துக் ​கொண்டு, “என்​னை மன்னிச்சிடு சிவராமா.. ஒனக்குள்ள இத்த​னை ​பெரிய சு​மையும் இலட்சியமும் இருக்குங்குற​தை இப்பத்தான் ​தெரிஞ்சுக்கிட்​டேன்… இனி​மே ஒன்​னோட லட்சியத்துக்கு உறுது​ணையா நானும் இருப்​பேன்” என்று கூறினான்.

அன்பான இரு நண்பர்களின் இதயங்கள் அன்பால் பின்னிப் பி​ணைந்தன. சிவராமன் பர்​ஸை விட்டு அவன் எடுத்து ​வைத்திருந்த அந்த அஞ்சு ரூபாய் ​நோட்டு மின் விசிறியின் காற்றில் அ​சைந்து வந்து அவர்களின் ​மேல் விழுந்தது. அது நண்பர்கள் இருவருக்கும் சிவராமனின் அம்மா அஞ்சுரூபா ​நோட்டு வடிவில் மானசீகமாக வாழ்த்​தைக் கூறுவது ​போன்றிருந்தது.

*****


இது முத்துக்கமலம் இணைய இதழின் படைப்பு.

இணைய பக்க முகவரி: http://www.muthukamalam.com/story/shortstory/p203.html


  2020
  2019
  2018
  2017
சிறந்த நூலாசிரியர் பரிசு

மாண்புமிகு தமிழ்நாடு முதலமைச்சர் ஜெ. ஜெயலலிதா அவர்களிடமிருந்து ‘தமிழ் விக்கிப்பீடியா’ எனும் நூலுக்காகத் தமிழ்நாடு அரசின் தமிழ் வளர்ச்சித் துறையின் சிறந்த நூலாசிரியருக்கான பரிசு மற்றும் பாராட்டுச் சான்றிதழினைப் பெறுகிறார் தேனி மு. சுப்பிரமணி (13-04-2012)



வலையொளிப் பதிவுகள்
  பெரியார் சொல்லும் திராவிடத் திருமணங்கள்

  எம்.ஜி.ஆர் நடித்த திரைப்படங்கள்

  சைனிக் பள்ளி சேர்க்கைக்கான நுழைவுத்தேர்வு

  கௌரவர்கள் யார்? யார்?

  தமிழ் ஆண்டுப் பெயர்கள்

  பிள்ளையார் சுழி வந்தது எப்படி?

  வருவது போவது, வந்தால் போகாது, போனால் வராது...?

  பண்டைய படைப் பெயர்கள்

  ஸ்ரீ அன்னை உணர்த்திய மலர்கள்

  மாணவன் எப்படி இருக்க வேண்டும்?

  மரம் என்பதன் பொருள் என்ன?

  நீதி சதகம் கூறும் நீதிகள்

  மூன்று மரங்களின் விருப்பங்கள்

  மனிதன் கற்றுக் கொள்ள வேண்டிய குணங்கள்

  மனிதனுக்குக் கிடைத்த கூடுதல் ஆயுட்காலம்

  யானை - சில சுவையான தகவல்கள்

  ஒரு இரவுக்குள் நாலு கோடி பாடல்

  புகழ்ச்சிக்குப் பின்னால் வருவது...?

  நான்கு வகை மனிதர்கள்

  தேனி எஸ். மாரியப்பன் சிரிப்புகள் - I

  மாபாவியோர் வாழும் மதுரை

  கிருபானந்த வாரியார் பொன்மொழிகள் - I

  தமிழ்நாட்டு மக்களுக்கு ஒன்னு வைக்க மறந்துட்டானே...?

  குபேரக் கடவுள் வழிபாட்டு முறை

  மூன்று வகை மனிதர்கள்

  உலக மகளிர் நாள் விழா - முத்துக்கமலம் உரை






வலைப்பூவில் முத்துக்கமலம் இணைக்க...



சிரிக்க சிரிக்க
எரிப்பதா? புதைப்பதா?
அறிவை வைக்க மறந்துட்டானே...!
செத்தும் செலவு வைப்பாள் காதலி!
வீரப்பலகாரம் தெரியுமா?
உங்களுக்கு ஒண்ணுமே இல்ல...!
இலையுதிர் காலம் வராது!
கண்ணதாசனின் நகைச்சுவைகள்
குறைச்சுத்தான் எடை போடறாரு...!
அவருக்கு ஒரு விவரமும் தெரியலடி!
குனிஞ்ச தலை நிமிராத பொண்ணு...?
இடத்தைக் காலி பண்ணுங்க...!
சொறி சிரங்குக்கு ஒரு பாடல்!
மாமியாரு பச்சைக்கிளி மாதிரி!
மாபாவியோர் வாழும் மதுரை
இளைய பெண்ணைக் கட்டித் தருவீங்களா?
ஸ்ரீரங்கத்து யானைக்கு நாமம்!
அகிலாவை அபின்னு கூப்பிடுறியே...?
ஆறு தலையுடன் தூங்க முடியுமா?
கவிஞரை விடக் கலைஞர்?
பேயைப் பார்க்க ஒரு வாய்ப்பு!
கடைசியாகக் கிடைத்த தகவல்!
மூன்றாம் தர ஆட்சி
பெயர்தான் கெட்டுப் போகிறது!
தபால்காரர் வேலை!
எலிக்கு ஊசி போட்டாச்சா?
சவ ஊர்வலத்தில் எப்படிப் போவது?
சம அளவு என்றால்...?
குறள் யாருக்காக...?
எலி திருமணம் செய்து கொண்டால்?
யாருக்கு உங்க ஓட்டு?
வரி செலுத்தாமல் ஏமாற்றுவது எப்படி?
கடவுளுக்குப் புரியவில்லை...?
முதலாளி... மூளையிருக்கா...?
குட்டிக்கதைகள்
எல்லாம் நன்மைக்கே...!
மனிதர்களது தகுதி அறிய...
உள்ளங்கைகளில் ஏன் முடி இல்லை?
இனிப்புப் பேச்சில் ஏமாறலாமா?
அழுது புலம்பி என்ன பயன்?
புகழ்ச்சிக்குப் பின்னால் வருவது...?
கடவுளைக் காண உதவும் கண்ணாடி
தகுதியில்லாதவருக்கு தந்த அடைக்கலம்
உயரத்தில் இருந்தால் மதிப்பு கிடைக்குமா?
ராமன் ராவணனிடம் கேட்ட அறிவுரை?
அழியப் போவதில் ஆசை வைக்கலாமா?
கழுதைக்குக் கிடைக்குமா வாய்ப்பு?
எல்லாம் ஒரு கோவணத்துக்காக...!
சிங்கத்திற்கு வாழைப்பழம்!
வலை வீசிப் பிடித்த வேலை
சாவிலிருந்து தப்பிக்க என்ன வழி?
இறை வழிபாட்டிற்கு ஏற்ற வயது எது?
கல்லெறிந்தவனுக்கு பழமா?
சிவபெருமான் முன்பு காலை நீட்டலாமா?
வீண் புகழ்ச்சிக்கு ஆசைப்படலாமா?
ராமன் எப்படி ராமச்சந்திரன் ஆனார்?
அக்காவை மணந்த ஏழை?
சிவபெருமான் செய்த பாகப்பிரிவினை!
இராமன் சாப்பாட்டு இராமனா?
சொர்க்கத்திற்குள் நுழைய இலஞ்சம்
புண்ணிய நதிகளில் நீராடினால் போதுமா?
பயமிருப்பவன் வாழ்வில் முன்னேற முடியுமா?
தகுதி இல்லாமல் தம்பட்டம் அடித்துக் கொள்ளலாமா?
கழுதையின் புத்திசாலித்தனம்
விற்ற மரத்தைத் திருப்பிக் கேட்கலாமா?
தலைமை ஒன்றுக்கு அதிகமாக இருக்கலாமா?
சொர்க்கமும் நரகமும் எப்படிக் கிடைக்கின்றன?
திரிசங்கு சுவர்க்கம் என்று ஏன் சொல்கிறார்கள்?
புத்திசாலி வாயைத் திறக்கலாமா?
இறைவன் தப்புக் கணக்கு போடுவானா?
ஆணவத்தால் வந்த அழிவு!
சொர்க்கத்துக்கான நுழைவுச்சீட்டு
சொர்க்க வாசல் திறக்குமா...?
வழுக்கைத் தலைக்கு மருந்து
மனைவிக்குப் பயப்படாதவர்
சிங்கக்கறி வேண்டுமா...?
வேட்டைநாயின் வருத்தம்
ஆன்மிகம் - இந்து சமயம்
ஆலயத்தினுள் கடைப்பிடிக்க வேண்டிய விதிகள்
தானம் செய்வதால் வரும் பலன்கள்
முருகனுக்கு காவடி எடுப்பது ஏன் தெரியுமா?
பிரதோஷம் எப்படி விஷேசமானது?
விநாயகர் சில சுவையான தகவல்கள்
சிவராத்திரி விஷேசமானது ஏன்?
முருகனுக்கு ஏன் இத்தனை பெயர்கள்?
தமிழகத்திலுள்ள நவ கைலாயங்கள்
கேரளாவின் 108 துர்க்கை கோயில்கள்
எப்படி வந்தது தீபாவளி?
தசரதனுக்கு ஏன் நான்கு பிள்ளைகள்?
ஸ்ரீ கிருஷ்ணன் பூமியில் வாழ்ந்த காலம் எவ்வளவு?
ஆலயத்திற்குச் சென்று வழிபடுவது அவசியமா?
அனுமனுக்கு வடை மாலை ஏன்?
திருநீறு எங்கெல்லாம் பூசலாம்?
விநாயகருக்கு முதல் மரியாதை ஏன்?
கீதை சொல்லும் சொல்லக்கூடாத விசயங்கள்
சிவபெருமானின் 64 திருக்கோலங்கள்
முருகா என்றால் என்ன கிடைக்கும்?
குரு சீடனை ஏற்கும் தீட்சை முறைகள்
விபூதியின் தத்துவம்
கோயில்களில் பாலியல் சிற்பங்கள் ஏன்?
தீபாவளியன்று என்ன செய்ய வேண்டும்?
கிருஷ்ணர் கண்ணை மூடிக் கொண்டது ஏன்?
இறைவன் ஆடிய நடனங்கள்
யாரை வணங்கலாம்? யாரை வணங்கக் கூடாது?
செய்யக்கூடியதும் செய்யக்கூடாததும்
கணவனைக் காக்கும் சாவித்திரி நோன்பு
விநாயகர் வழிபாட்டுக்கான இலைகள்

தேனி மு. சுப்பிரமணி எழுதிய நூல்கள்

                                      


இங்குள்ள படைப்புகளை வணிக நோக்கமின்றி “படைப்பாளர் பெயர் மற்றும் நன்றி: முத்துக்கமலம் இணைய இதழ்” என்று குறிப்பிட்டுப் பகிர்ந்து கொள்ளலாம்
Creative Commons License
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-ShareAlike 4.0 International License