Welcome to Muthukamalam Tamil Web Magazine...! முத்துக்கமலம் இணைய இதழ் தங்களை அன்புடன் வரவேற்கிறது...!

                1-6-2006 முதல் இணையத்தில் ஒரு இலக்கியப் படைப்பு! இது தமிழ் ஆர்வலர்களின் இலக்கியத் துடிப்பு!!            E - ISSN  2454-1990
muthukamalam muthukamalam

Content
உள்ளடக்கம்

சமையல்

பார்வையாளர்கள்
(04-12-2008 முதல்)


சிறுகதை

மணமில்லாத ஊதுவத்தி

மு​னைவர் சி.​சேதுராமன்


வீட்டின் முன் பகுதியில் ​வேப்பமரம் இருந்தாலும் ​வெயில் கனகனத்துக் ​கொண்டிருந்தது. சூரியன் சுறுசுறுப்பாய் வானில் முன்னேறி தன் செங்கதிர்களால் சுட்டெரித்துக் கொண்டிருந்த முற்பகல் வேளை. அன்று ஞாயிற்றுக்கிழ​மை ஆதலால் மின்விசிறி​யைச் சுழலவிட்டு அன்​றைய நாளிதழ்களின் இ​ணைப்புக​ளை சாவகாசமாகப் படித்துக் ​கொண்டிருந்தார் சந்தானம்.

அவரது ம​னைவி முறத்தில் எ​தை​யோ ​போட்டுப் பு​டைத்துக் ​கொண்டிருந்தார். அப்​போது “ஐயா...!” என்று முதியவர் ஒருவர் வாசலில் நின்று​கொண்டு அ​ழைக்கின்ற குரல் ​கேட்டது.

குர​லைக் ​கேட்டு நிமிர்ந்த சந்தானத்தின் ம​னைவி சசிகலா, சன்னலின் வழியாக யா​ரென்று பார்த்தார். ​வெளி​யே நின்றிருந்த முதியவ​ரைப் பார்த்துவிட்டு, “ச்​சே... இந்தாளுக்கு வேலையே இல்லை! எப்பப் பாரு ​பையைத் ​தொங்கப்​போட்டுக்கிட்டு மாசம் ரெண்டு தடவையாவது ​லோ​லோன்னு வந்துடறான்... ​வேற எங்கயாவது ​போயித்​ தொ​லைய ​வேண்டியதுதான... என்ன ​ஜென்மங்க​ளோ...?” என்று தனக்குத்தா​னே முணுமுணுத்துக் ​கொண்டாள்.

அவளின் முணுமுணுப்​பைக் கண்ட சந்தானம் “என்ன சசி! ​​வெளியில யாரு வந்திருக்கறது...? கதவைத் திறக்காம நீபாட்டுக்கு வாயிக்குள்​ளே​யே முணுமுணுத்துகிட்டு இருக்கே! ​போயிக் கதவ திறப்பா...!” என்றார்.

“​​போ​றேன்...​போ​றேன்...! நான் என்ன ​தெறக்க மாட்​டேன்னா ​சொன்​னேன்... ஆ​ளோட எளக்காரத்தப் பார்த்துப்பிட்டு அந்தாளு எப்பப் பாத்தாலும் இங்க​​யேதான் வந்துகிட்டு இருக்காரு... ​தே​வையில்லாத​தெல்லாம் அவருகிட்ட இருந்து வாங்கிக்கிட்​டே இருக்கீங்க... நான் ​வேண்டாம் வேண்டாம்னு த​லைத​லையா அடிச்சிக்கிட்டாலுங்கூட நீங்க கேக்கவா போறீங்க! ஒங்க தலையிலே மிளகாய் அரைக்கறதுக்குன்னே அந்தாளு வர்றாரு!” என்று கூறியபடி​யே ​சேன்று சசிகலா கதவைத் திறந்தாள்.

வீட்டின் வெளியே அறுபது வயதைக் கடந்த நி​லையில் ஒல்லியான உடம்புடன் ​வெட​வெட​வென்று உயரமாக, நரைத்த முடி! கண்களில் அந்தக்கால ​​சோடாப்புட்டிக் கண்ணாடி, தோளில் ஒரு ஜோல்னா பை​யை மாட்டிக் ​கொண்டு நின்றிருந்த அந்த முதியவர் சசிகலா​வைக் கண்டவுடன் கைகளைக் கூப்பி, “வணக்கம்மா!” என்றதும் “வணக்கம் வணக்கம்! உள்ளே வாங்க! என்றவாறு வீட்டிற்குள் விரைந்து ​சென்றாள்.

வீட்டிற்குள் வந்த அந்த முதியவ​ரைப் பார்த்த சந்தானம் எழுந்து நின்று “வாங்க ஐயா! இப்படி உட்காருங்க!” என்று கூறி வர​வேற்று அவ​ரைச் ​சேரில் அமர ​வைத்தார். தன் ம​னைவி​யைப் பார்த்து, “ஏம்மா சசி ​கொஞ்சம் காபி ​போட்டுட்டு வர்றியா...?” என்று ​கேட்டார்.

​ சேரில் அமர்ந்தவா​றே... “அ​தெல்லாம் இருக்கட்டும் தம்பி! இந்தத் தள்ளாத வயசுல ஒங்களை மாதிரி ஒரு சில​பேரு வாடிக்கையா வாங்கிறதுனாலே என்​னோட பொழைப்பு ஓடுது. இல்​லைன்னா ​சொல்ல​வே முடியாது தம்பி...” என்று மனம் ​நொந்து கூறியவர், பையில் இருந்து ​மெழுகுவத்தி, ஊதுபத்தி பாக்கெட்டுக்க​ளுள் ஒவ்​வொன்றையும் எடுத்துக் கொடுத்தார். பத்து பாக்கெட்கள் அடங்கிய ஒரு பண்டல் அது. சந்தானம் அந்தப் ​பெரியவ​ரைப் பார்த்து, “ஐயா, இந்த முறை ஊதுபத்தியில ​ரெண்டு பண்டலாக் கொடுங்க! என்று கூறி வாங்கிக் ​​கொண்டார். பண்ட​லை சந்தானத்தின் ​கைகளில் ​கொடுத்த ​பெரியவரின் முகத்தில் மட்டற்ற மகிழ்ச்சி தெரிந்தது.

அதற்குள் காபி ​போட்டுக் ​கொண்டு வந்த சசிகலா, சந்தானம் வாங்குவ​தைப் பார்த்து, “ஏங்க எதுக்குங்க ரெண்டு பண்டல்...?” என்று ஜா​டையில் கண்களி​லே​யே கேட்டாள். அவளின் கண்​மொழி​யைக் கண்ட நான் அத​னைப் புரிந்து ​கொண்டு அவ​​ளைப் ​பேசாமல் இருக்குமாறு ​சைகை ​செய்​தேன்.



அந்தப் ​பெரியவர் காபி​யைக் குடித்துவிட்டு ரெண்டு பண்டல்களுக்குரிய பணத்​தையும் வாங்கிக்கொண்டு, “ரொம்ப நன்றிங்க தம்பி! இன்னிக்கு நீங்க ரெண்டா வாங்கிக்கிட்டதாலே எனக்கு கொஞ்சம் அலைச்சல் ​கொ​றைச்சலாப் ​போச்சு... நீங்க நல்லா இருப்பீங்க தம்பி! நானு வரேன் தம்பி! என்று கூறி விடைபெற்றுக் ​கொண்டு ​சென்றார் அந்தப்பெரியவர்.

அவர் சென்றது சற்று ​நேரத்தில் இடி மின்னல் ​போன்று, சசிகலா வரிந்து கட்டிக் ​கொண்டு தன் கணவனுடன் சண்​டை ​போடத் ​தொடங்கிவிட்டாள். “ஏங்க ஒங்களுக்கு ​வெளங்க​வே ​வெளங்காதா... நம்ம வீட்டுல மட்டும் என்ன பணம் ​கொட்டியா ​கெடக்குது...? இப்படிப் ​போயி ​வெரயமாக்குறீங்க​ளே...! இது ஒங்களுக்​கே நல்லாருக்கா...? அந்தப் பெரியவர் விற்கிற அந்த ஊதுவத்தில வாசனையே வராது. அதைப்​போயி ஒண்ணுக்கு ​ரெண்டா வேற வாங்கறீங்க! ஒரு பண்டல் பத்தியே நமக்கு அதிகம். இது நல்லால்​லேன்னு நா வேற தனியா கடையிலே வாங்கறேன். இனி​மே இப்படி வாங்காதீங்க... ஒரு தட​வையாவது அவரத் திருப்பி அனுப்புங்க... அப்பறம் அந்தப் ​​பெரியவரு இந்தப்பக்க​மே வரமாட்டாரு…” என்று ​பொரிந்து தள்ளிவிட்டாள்.

அவளின் ​பேச்சில் உண்​மை இருந்தாலும் அத​னைக் ​கேட்டு வருத்தம​டைந்த சந்தானம் ​பொறு​மை இழந்து, “இந்தாப்பாரு ​பேச்​சைக் ​கொ​றை... ​கொஞ்சநாச்சும் மத்தவங்களப் புரிஞ்சிக்க... கல்லாட்டம் இருக்கா​தே... நாம ​வேண்டாத ​செலவா எவ்வள​வோ ​செலவழிக்கி​றோம்...? அ​தெல்லாம் கணக்குப் பார்த்தா ​செய்ய​றோம்? இருநூறு ரூபா செலவு பண்ணா நாம ஒண்ணும் ​கொறஞ்சு​போயிட மாட்டோம்!” என்று கூற, பதிலுக்கு சசிகலா, “ஆமாங்க இந்த இருநூறு ரூபா மட்டும் நமக்குச் சும்மா வருதாங்க! ஒரு தடவை ஐ​யோ பாவம்னு வாங்குனாப் பரவாயில்லை! மாசா மாசம் சும்மா சும்மா அந்தாளுக்கிட்டே ஏன் வாங்கணும்? இது போதாதுன்னு ​தே​வையில்லாம ​மெழுகுவத்திய ​வேற வாங்குறீங்க... நமக்​கெதுக்கு ​மெழுகுவத்தி... அத​வேற வாங்கி வாங்கி அடுக்கி ​வைக்கிறீங்க ஒங்களுக்கு ஏதாவது ஆகிப்​போச்சா...? ஏன் இ​தெல்லாம் ​தே​வையில்​லைன்னு புரிஞ்சிக்க மாட்​டேங்கறீங்க...?



அ​தைக்​கேட்ட சந்தானம், “எனக்குப் பைத்தியம் முத்திருச்சுன்னு நினைக்கிறீயா?” என்று ​கேட்கவும்,

“ஆமா... அத நான் எப்படி சொல்றதாம்...? ஆனா நீங்க செய்யறதப் பார்த்தா அப்படித்தான் ஆகிப்​போச்​சோன்னு தோணுது!” வாசனையே வராத இந்தப் பத்திப் பாக்கெட் வேணும்னா ஒரு பாக்கெட் வாங்கிட்டு அனுப்பிச்சரலாம்... ரெண்டு பண்டல் வாங்கி அடுக்கறீங்களே! அதுதான் ஏன்னு விளங்க​லே...” என்று ஆதங்கப்பட்டாள் சசிகலா.

அத​னைக் ​கேட்ட சந்தானம், அவ​ளை அமர​வைத்து ​பொறு​மையாக கூறத்​தொடங்கினார்...

“சசி! ​கோவிச்சாக்காதம்மா...! நான் ​செய்யறதப் பார்த்தா ஒனக்கு இந்த மாதிரி ​கோவம் வரத்தான் ​செய்யும்... நான் இப்ப ​கேக்குறதுக்குப் பதில மட்டும் ​சொல்லு... இங்க வர்ற அந்தப் பெரியவருக்கு வயசு என்ன இருக்கும்னு ​நெனக்கி​றே?”

“என்ன எழுபதுக்கு மேல இருக்கும்! அதுக்கு என்ன இப்​போ?”

“விஷயம் இருக்கு... ​சொல்​றேன்... ஆமா... அவரு இத்தனை வயசுக்கு மேல எதுக்கு இப்படி வீடுவீடாப் போய் சம்பாதிக்கணும்... ​சொல்லு?

“ஹூம்... ம்... அதுவா... அது அவ​ரோட தலைவிதி!”

“இந்த பாரு சசி த​லைவிதி அது இதுன்னல்லாம் சும்மா சொல்லிட்டுப் போயிடக் கூடாது! இதுவே அவர் ஒன்​னோட அப்பாவா இருந்தா த​லைவிதின்னு ​சொல்லிட்டு விட்டுருவியா?”

“ஏங்க இந்த ​நெல​மை எங்க அப்பாவுக்கு வரணும்... அவருக்​கெல்லாம் இந்தமாதிரி ​நெல​மை கனவுல கூட வராது ​தெரிஞ்சுக்​கோங்க!”

“அட​டே... வராது... நான் என்ன வரணும்னா ​சொல்​றேன்... ஒரு உதாரணத்துக்குத்தான் ​கேட்​டேன்... ஒரு வேளை வந்துருச்சுன்​னே வச்சுக்​கோ​யேன்... அப்ப என்ன பண்ணுவே! ​சொல்லு...”

“அதெப்படிங்க வரும்! எங்க அப்பாவப் பாத்துக்க என்னோட அண்ணன், தம்பி எல்லாரும் இருக்காங்க... அவங்க பார்த்துக்க மாட்டாங்களா...? ஏன் இப்படி ஒங்க எண்ணம் தாறுமாறா ஓடுது...”



“அட ஏன் இதுக்குப் ​போயி ​கோவுச்சுக்கி​றே... நான் ​சொல்றதக் ​கேளு... இந்தப் பெரியவருக்கு ரெண்டு மகங்க இருக்காங்க... இருந்து என்ன பிர​யோசனம்... நல்லா அவங்கள அவரு படிக்க வச்சாரு... ​வே​லை வாங்கிக் ​கொடுத்துக் கலியாணமும் பண்ணி வச்சாரு... ஆனா அவனுக இருந்தும் இல்லாமப் ​போயிட்டாங்க... இவர அந்தப் பயலுங்க வீட்டவிட்டுத் ​தொரத்தி விட்டுட்டாங்க... யாரு​மே இவர வச்சுப் பாத்துக்கல... இப்ப இந்தப் ​பெரியவரு அனாதை ஆசிரமத்துல இருக்கார். அங்கதான் ஊதுவத்தி சுத்தறதுக்கு, மெழுகுவத்தி தயாரிக்கிறதுக்​கெல்லாம் கத்துக் ​கொடுக்குறாங்க! சில​பேரு அ​தைச் செய்யறாங்க! செஞ்சதை சில​பேரு விக்கிறாங்க! இங்க வர்ற ​பெரியவரும் ஆனா​தை ஆசிரமத்துல ​செஞ்சத​தைத்தான் விக்க வர்ராரு... இந்த வயசுல எத்தனையோ பேர் ரோட்டுல பிச்சை எடுத்துட்டு இருக்கிறதை பாத்துருப்பே! இவர் அப்படி இல்லாம சுயமா ஒழைச்சுச் சாப்பிடறார். அனாதை இல்லத்துல கூட இலவசமா தங்கிச் சாப்பிடக்கூடாதுன்னு இப்படி உழைச்சு வருகின்ற பணத்​தைக் ​கொடுத்துத் தங்கி இருக்கார். இவரோட ஊதுவத்திலே வாசனை இல்லதான்... ​மெழுகுவத்தி நமக்குத் ​தே​வையில்லதான்... ஆனா அந்த ஊதுவத்தியிலயும் ​மெழுகுவத்தியிலயும் அவ​ரோட மனஉறுதியும் ​நேர்​மையும் இருந்து மணக்குதுல்ல... அந்த உ​ழைப்​பை நான் மதிக்க​றேன்... அவ​ரோ உ​ழைப்புக்குக் ​கொடுக்கற மரியா​தைக்காகத்தான் ரெகுலரா வாங்கிறேன்... மணம் ​பெருசில்ல... அவ​ரோட மனஉறுதிதான் ​பெருசு... ஒனக்கு அவரு ​கொடுக்குற ​பொருளப் புடிக்கலன்னா அதவாங்கி எங்கயாவது ​நாம ​கொடுத்துடலாம்... ஆனா அந்தப் ​பெரியவ​ரை பிச்சைக்காரன் மாதிரி ​நெனச்சு அவமதிக்காத... மரியா​தைக் ​கொ​றைவாவும் ​பேசாத...” என்றார் சந்தானம்.

“என்ன மன்னிச்சிருங்க... புரியாமப் ​பேசிட்​டேன்... மதிப்பு ​பொருள்ள இல்லங்க... மனுச​னோட எண்ணத்துலயும் அவ​னோட உ​ழைப்பு​லேயுந்தான் இருக்குதுன்றதப் புரிஞ்சிக்கிட்​டேன்... நாம மட்டுமில்லங்க மத்தவங்ககிட்டயும் ​சொல்லி அந்தப் ​பெரியவருக்கிட்ட இருந்து ​​பொருள வாங்கச் ​சொல்லுவோம்...” என்று கண்கலங்கக் கூறினாள் சசிகலா.

ம​னைவியின் கண்ணீ​ரைத் து​டைத்துவிட்டபடி அவ​ளை அன்​பொழுகப் பார்த்தார் சந்தானம். பக்கத்து வீட்டு பண்ப​லை வா​னொலியிலிருந்து, “ஓடி ஓடி உ​ழைக்கணும் ஊருக்​கெல்லாம் ​கொடுக்கணும் ஆ​டிப்பாடி நடக்கணும் அன்​பை நாளும் வளர்க்கணும்” என்ற தி​ரைப்படப் பாடல் காற்றில் மிதந்து வந்தது.

*****


இது முத்துக்கமலம் இணைய இதழின் படைப்பு.

இணைய பக்க முகவரி: http://www.muthukamalam.com/story/shortstory/p236.html


  2020
  2019
  2018
  2017
சிறந்த நூலாசிரியர் பரிசு

மாண்புமிகு தமிழ்நாடு முதலமைச்சர் ஜெ. ஜெயலலிதா அவர்களிடமிருந்து ‘தமிழ் விக்கிப்பீடியா’ எனும் நூலுக்காகத் தமிழ்நாடு அரசின் தமிழ் வளர்ச்சித் துறையின் சிறந்த நூலாசிரியருக்கான பரிசு மற்றும் பாராட்டுச் சான்றிதழினைப் பெறுகிறார் தேனி மு. சுப்பிரமணி (13-04-2012)



வலையொளிப் பதிவுகள்
  பெரியார் சொல்லும் திராவிடத் திருமணங்கள்

  எம்.ஜி.ஆர் நடித்த திரைப்படங்கள்

  சைனிக் பள்ளி சேர்க்கைக்கான நுழைவுத்தேர்வு

  கௌரவர்கள் யார்? யார்?

  தமிழ் ஆண்டுப் பெயர்கள்

  பிள்ளையார் சுழி வந்தது எப்படி?

  வருவது போவது, வந்தால் போகாது, போனால் வராது...?

  பண்டைய படைப் பெயர்கள்

  ஸ்ரீ அன்னை உணர்த்திய மலர்கள்

  மாணவன் எப்படி இருக்க வேண்டும்?

  மரம் என்பதன் பொருள் என்ன?

  நீதி சதகம் கூறும் நீதிகள்

  மூன்று மரங்களின் விருப்பங்கள்

  மனிதன் கற்றுக் கொள்ள வேண்டிய குணங்கள்

  மனிதனுக்குக் கிடைத்த கூடுதல் ஆயுட்காலம்

  யானை - சில சுவையான தகவல்கள்

  ஒரு இரவுக்குள் நாலு கோடி பாடல்

  புகழ்ச்சிக்குப் பின்னால் வருவது...?

  நான்கு வகை மனிதர்கள்

  தேனி எஸ். மாரியப்பன் சிரிப்புகள் - I

  மாபாவியோர் வாழும் மதுரை

  கிருபானந்த வாரியார் பொன்மொழிகள் - I

  தமிழ்நாட்டு மக்களுக்கு ஒன்னு வைக்க மறந்துட்டானே...?

  குபேரக் கடவுள் வழிபாட்டு முறை

  மூன்று வகை மனிதர்கள்

  உலக மகளிர் நாள் விழா - முத்துக்கமலம் உரை






வலைப்பூவில் முத்துக்கமலம் இணைக்க...



சிரிக்க சிரிக்க
எரிப்பதா? புதைப்பதா?
அறிவை வைக்க மறந்துட்டானே...!
செத்தும் செலவு வைப்பாள் காதலி!
வீரப்பலகாரம் தெரியுமா?
உங்களுக்கு ஒண்ணுமே இல்ல...!
இலையுதிர் காலம் வராது!
கண்ணதாசனின் நகைச்சுவைகள்
குறைச்சுத்தான் எடை போடறாரு...!
அவருக்கு ஒரு விவரமும் தெரியலடி!
குனிஞ்ச தலை நிமிராத பொண்ணு...?
இடத்தைக் காலி பண்ணுங்க...!
சொறி சிரங்குக்கு ஒரு பாடல்!
மாமியாரு பச்சைக்கிளி மாதிரி!
மாபாவியோர் வாழும் மதுரை
இளைய பெண்ணைக் கட்டித் தருவீங்களா?
ஸ்ரீரங்கத்து யானைக்கு நாமம்!
அகிலாவை அபின்னு கூப்பிடுறியே...?
ஆறு தலையுடன் தூங்க முடியுமா?
கவிஞரை விடக் கலைஞர்?
பேயைப் பார்க்க ஒரு வாய்ப்பு!
கடைசியாகக் கிடைத்த தகவல்!
மூன்றாம் தர ஆட்சி
பெயர்தான் கெட்டுப் போகிறது!
தபால்காரர் வேலை!
எலிக்கு ஊசி போட்டாச்சா?
சவ ஊர்வலத்தில் எப்படிப் போவது?
சம அளவு என்றால்...?
குறள் யாருக்காக...?
எலி திருமணம் செய்து கொண்டால்?
யாருக்கு உங்க ஓட்டு?
வரி செலுத்தாமல் ஏமாற்றுவது எப்படி?
கடவுளுக்குப் புரியவில்லை...?
முதலாளி... மூளையிருக்கா...?
குட்டிக்கதைகள்
எல்லாம் நன்மைக்கே...!
மனிதர்களது தகுதி அறிய...
உள்ளங்கைகளில் ஏன் முடி இல்லை?
இனிப்புப் பேச்சில் ஏமாறலாமா?
அழுது புலம்பி என்ன பயன்?
புகழ்ச்சிக்குப் பின்னால் வருவது...?
கடவுளைக் காண உதவும் கண்ணாடி
தகுதியில்லாதவருக்கு தந்த அடைக்கலம்
உயரத்தில் இருந்தால் மதிப்பு கிடைக்குமா?
ராமன் ராவணனிடம் கேட்ட அறிவுரை?
அழியப் போவதில் ஆசை வைக்கலாமா?
கழுதைக்குக் கிடைக்குமா வாய்ப்பு?
எல்லாம் ஒரு கோவணத்துக்காக...!
சிங்கத்திற்கு வாழைப்பழம்!
வலை வீசிப் பிடித்த வேலை
சாவிலிருந்து தப்பிக்க என்ன வழி?
இறை வழிபாட்டிற்கு ஏற்ற வயது எது?
கல்லெறிந்தவனுக்கு பழமா?
சிவபெருமான் முன்பு காலை நீட்டலாமா?
வீண் புகழ்ச்சிக்கு ஆசைப்படலாமா?
ராமன் எப்படி ராமச்சந்திரன் ஆனார்?
அக்காவை மணந்த ஏழை?
சிவபெருமான் செய்த பாகப்பிரிவினை!
இராமன் சாப்பாட்டு இராமனா?
சொர்க்கத்திற்குள் நுழைய இலஞ்சம்
புண்ணிய நதிகளில் நீராடினால் போதுமா?
பயமிருப்பவன் வாழ்வில் முன்னேற முடியுமா?
தகுதி இல்லாமல் தம்பட்டம் அடித்துக் கொள்ளலாமா?
கழுதையின் புத்திசாலித்தனம்
விற்ற மரத்தைத் திருப்பிக் கேட்கலாமா?
தலைமை ஒன்றுக்கு அதிகமாக இருக்கலாமா?
சொர்க்கமும் நரகமும் எப்படிக் கிடைக்கின்றன?
திரிசங்கு சுவர்க்கம் என்று ஏன் சொல்கிறார்கள்?
புத்திசாலி வாயைத் திறக்கலாமா?
இறைவன் தப்புக் கணக்கு போடுவானா?
ஆணவத்தால் வந்த அழிவு!
சொர்க்கத்துக்கான நுழைவுச்சீட்டு
சொர்க்க வாசல் திறக்குமா...?
வழுக்கைத் தலைக்கு மருந்து
மனைவிக்குப் பயப்படாதவர்
சிங்கக்கறி வேண்டுமா...?
வேட்டைநாயின் வருத்தம்
ஆன்மிகம் - இந்து சமயம்
ஆலயத்தினுள் கடைப்பிடிக்க வேண்டிய விதிகள்
தானம் செய்வதால் வரும் பலன்கள்
முருகனுக்கு காவடி எடுப்பது ஏன் தெரியுமா?
பிரதோஷம் எப்படி விஷேசமானது?
விநாயகர் சில சுவையான தகவல்கள்
சிவராத்திரி விஷேசமானது ஏன்?
முருகனுக்கு ஏன் இத்தனை பெயர்கள்?
தமிழகத்திலுள்ள நவ கைலாயங்கள்
கேரளாவின் 108 துர்க்கை கோயில்கள்
எப்படி வந்தது தீபாவளி?
தசரதனுக்கு ஏன் நான்கு பிள்ளைகள்?
ஸ்ரீ கிருஷ்ணன் பூமியில் வாழ்ந்த காலம் எவ்வளவு?
ஆலயத்திற்குச் சென்று வழிபடுவது அவசியமா?
அனுமனுக்கு வடை மாலை ஏன்?
திருநீறு எங்கெல்லாம் பூசலாம்?
விநாயகருக்கு முதல் மரியாதை ஏன்?
கீதை சொல்லும் சொல்லக்கூடாத விசயங்கள்
சிவபெருமானின் 64 திருக்கோலங்கள்
முருகா என்றால் என்ன கிடைக்கும்?
குரு சீடனை ஏற்கும் தீட்சை முறைகள்
விபூதியின் தத்துவம்
கோயில்களில் பாலியல் சிற்பங்கள் ஏன்?
தீபாவளியன்று என்ன செய்ய வேண்டும்?
கிருஷ்ணர் கண்ணை மூடிக் கொண்டது ஏன்?
இறைவன் ஆடிய நடனங்கள்
யாரை வணங்கலாம்? யாரை வணங்கக் கூடாது?
செய்யக்கூடியதும் செய்யக்கூடாததும்
கணவனைக் காக்கும் சாவித்திரி நோன்பு
விநாயகர் வழிபாட்டுக்கான இலைகள்

தேனி மு. சுப்பிரமணி எழுதிய நூல்கள்

                                      


இங்குள்ள படைப்புகளை வணிக நோக்கமின்றி “படைப்பாளர் பெயர் மற்றும் நன்றி: முத்துக்கமலம் இணைய இதழ்” என்று குறிப்பிட்டுப் பகிர்ந்து கொள்ளலாம்
Creative Commons License
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-ShareAlike 4.0 International License